ارائه رویکرد زیستی در فلسفه روان شناسی و تبیین مسائل امروز روان شناختی بر اساس آن، تلاشی است که بونژه و همکارش در این کتاب دنبال می کنند.
رویکری که طی آن «نفس» افسانه خوانده می شود، دوگانه بودن نفس و بدن ایده ای کهنه انگاشته می شود و رابطه نفس و بدن، صرفا بر اساس فرضیه «این همانی»به معنای یکی پنداشتن پدیده های روانی و پدیده های مغزی تحلیل می گردد. در این رویکرد روان زیست شناختی، بر اساس دو مبنای هستی شناختی «ماده گرایی حدوثی» و «واقع گرایی» و دو اصل «فرایند تکاملی زیستی» و «ضرورت مطالعه علمی تجربی انسان» انسان و حیوان یکی قلمداد شده و با استفاده از روش شناسی علمی تجربی و عصب زیست شناسی، رویکردهای ذهن گرایی، رفتارگرایی، پردازش اطلاعات، به عنوان مصادیق «روان شناسی منهای مغز» مردود شناخته شده و کارکردهای روانی پایه و برتر فرایندهای زیستی معرفی می شوند.
تلاش مترجمان در بخش نقد هر یک از فصل های کتاب حاضر بر این اساس تا موارد مهم و اساسی را از نگاه عقلی و نقلی ارزیابی کنند.