رویکردهای شناختی نوین، آسیب شناسی روانی را فراتر از شناخت های سطحی و افکار خودآیند بررسی کرده و به ریشه های عمیق تر شناختی یا همان طرحواره های شناختی و باورهای بنیادی می پردازند. اگر درمانگری بخواهد از تسکین علایم حاد بیماری روانی پا را فراتر بگذارد باید به عملکرد فرد پیش از آغاز اختلال و پس از فروکشی مرحله حاد توجه کند. یافته های پژوهشی نشان می دهد طرحواره های شناختی نقش مهمی در ایجاد و تداوم اختلال های روان شناختی و نیز در عود یا بازگشت دوره های بعدی اختلال بازی می کنند.