همه ما گاهی وقت ها خُلق مان ملول و غمزده می شود؛ برای مثال، اگر رابطه دوستی ما از هم بپاشد، ممکن است ناراحت شویم، گریه کنیم، اشتها نداشته باشیم، عصبانی و زودرنج شویم، خوابمان به هم بریزد و کم حوصله و مضطرب شویم. این قبیل وضعیت خلقی معمولاً پس از چند روز از بین می رود و ما به زندگی عادی مان بر می گردیم. ممکن است در این قبیل احوال درباره خودمان بگوییم که «افسرده»، «پکر»،«ملول»، «بی دل و دماغ» یا «گرفته و غمگین» بوده ایم.
خوشبختان صرف نظر از علت افسردگی، می توان آن را درمان و به طور مؤثرمعالجه کرد. بیشتر بیماران گرفتار افسردگی، بر اثر تدابیر درمانی بهبود پیدا می کنند.
انتشارات رشد