تجربه جهانی در نیم قرن اخیر نشان می دهد مه همیشه ملت های فهیم در پی درس آموزی از دیگران برای رهایی سریع از مدارهای توسعه نایافتگی بوده اند. توسعه لزوما نباید به صورت خطی و پیوسته رخ دهد تا یک کشور بتواند به پیشرفت برسد. الگوبرداری از تجارب دیگران، به معنای پرش از نقطه ضعف به نقطه قوت بدون صرف زمان و هزینه بسیار است. نظام آموزشی به عنوان یکی از بزرگ ترین نظام های اجتماعی، از این قاعده مستثنی نیست. مسائل آموزش و پرورش، عموماً مسائلی جهانی و بسیاری از راه حل های آن نیز همین گونه اند، که با درایت می توان آنها را در زمینه بومی به کار بست. بر این اساس، آگاهی از جایگاه ویژه نظام های آموزشی و تحولات آن در دو دهه اخیر باعث شده است که در بسیاری از کشورها، آموزش و پرورش تطبیقی به یکی از پویاترین رشته های علمی در حوزه علوم تربیتی مبدل شود. اثر حاضر تلاش می نماید با مرور سریع تحولات علم آموزش و پرورش تطبیقی، خواننده گرامی را با جریانات و اوضاع فکری حاکم بر این حوزه از معرفت بشری آشنا سازد. لذا مطالعه کتاب حاضر به همه سیاست گزاران و برنامه ریزان آموزشی، مدیران و معلمان، دانشجویان رشته علوم تربیتی و علاقمندان به نظام آموزشی ایران توصیه می گردد.