فلسفه تکنولوژی، قلمرو جدید و جذاب و سودمندی در فلسفه است که به معنا، اهمیت، ویژگی، و اثرات تکنولوژی می پردازد.

البته سابقه تفکر فلسفی و عقلانی راجع به تکنیک به اندازه سابقه خود فلسفه است.

فیلسوفان یونان از منظری عقلی مفهوم تکنیک را کاویده بودند و چنانکه می دانیم تبار واژه تکنولوژی امروزی نیز به واژه «تکنیکوس» باز می گردد.

ام در مفهوم تکنولوژی، مولفه های کاملا تازه ای وجود دارد که هیچ گاه در «تکنیکوس» نبوده و به همین دلیل است که تفکر عقلانی و فلسفی در باب تکنولوژی ضرورتی تام می یابد.

ما از تکنولوژی برای تغییر جهان استفاده می کنیم تا جهان را متناسب با خود و نیازهای خود بسازیم.

تکنولوژی توانایی های ما را برای ایجاد تغییر در عالم افزایش می دهد.

اما به راستی آیا نتایج چنین تغییراتی همواره شفاف، قابل توصیف و قابل پیش بینی است؟

آیا نتایج تغییرات ناشی از تکنولوژی همواره سودمند است؟

و آیا مخاطرات غیرمنتظره ای را در بر ندارد؟

در پاسخ به همین دست پرسش ها است که ضرورت تفکر فلسفی و عقلانی راجع به پیشگیری از تاثیرات سوء تکنولوژی و کنترل آن نمایان می گردد.

تفکر فلسفی در باب تکنولوژی، نشانگر پیشرفت مهمی در ظرفیت های تکنولوژی است که ضرورت تفکر فلسفه در مورد آن را توجیه می نماید.