يكي از سنت‌هاي ديرپا و رايج در جامعة علمي، نقد و بررسي‌ كارهاي عالمان و متخصصان بوده و اصولاً انتقاد با ديد اصلاح و اعتلا بخشيدن به كيفيت كارها صورت مي‌گرفته است. بنابراين، در مجامع علمي، بازار مناظره و بحث و انتقاد، همواره گرم بوده و دانشمندان به شكلي بي‌طرفانه و اغلب بر مبناي پژوهش‌هايي كه انجام مي‌دهند، به نقد و بررسي يكديگر مي‌پردازند. اين كتاب، يك نمونه از اين نقد و بررسي‌هاست. در اينجا يك روانشناس باليني، با استفاده از يك پژوهش ميداني، نحوة تشخيص در علم روانپزشكي را مورد انتقاد قرار داده و هشدار مي‌دهد كه قضاوت عجولانه و بدون دقت و وسواس كافي، ميتواند براي كسي كه به بيمارستان رواني مراجعه مي‌كند عواقب ناگوار و دشواري در بر داشته باشد.
انتشارات رشد