جامعه در حال تغییر و دگرگونی است. تغییر باعث می شود که بسیاری از ما حس از خود بیگانگی و سردرگمی داشته باشیم. حال دو راه پیش روی ماست. نخست اینکه سراسیمه و پریشان، گوشه گیر شویم و کنج عزلت اختیار کنیم، و راه دوم پروراندن و گسترش شجاعت برای خلق جامعه ای بهتر است. راه دوم نیازمند شجاعت و البته خلاقیت است.
شجاعت به معنای پیش رفتن است. حتی هنگامی که چندان امیدی به آن نیست. از همین روست که فلاسفه هستی گرای (اگزیستانسیال) همچون کی یر کگارد، نیچه و سارتر شجاعت را نبود یأس نمی دانند بلکه آن را توانایی به پیش رفتن با وجود یأس می خوانند.
این کتاب رویکردی به خلاقیت از دید یک روان شناس هستی گرای است. مِی خلاقیت را هدف غایی همه مردمان می داند (و نه صرفا آن دسته از افرادی که از قدیم خلاق خوانده می شوند) و خلاق بودن را با بهزیستی و میل به اینکه جهان را جایی بهتر سازیم، پیوند می دهد.
رشد