این کتاب بر دو بخش متمایز اما مرتبط با یکدیگر استوار است. بخش نخست – بر مبنای توالی که من برگزیده ام – کاربرد نظریه دلبستگی در روان شناسی دین را ارائه می کند. نظریه دلبستگی از زمان معرفی آن توسط جان بالبی، ماری اینزوورث و سایرین در سال های 1960، جایگاه برجسته ای در روان شناسی تحولی و سایر حوزه های روان شناسی اجتماعی، شخصیت و بالینی یافته است. به نظر من این نظریه توان پدید آوردن یک چارچوب نظری منسجم برای مطالعه را دارد. من در بخش ابتدایی کتاب نشان خواهم داد که چگونه یافته های گوناگون پژوهشی حاصل از روان شناسی دین می تواند بر مبنای مفاهیم، پژوهش های روزافزون تجربی و فرضیه های به دست آمده در قلمرو دلبستگی، سازمان دهی و تفسیر گردد.