ارتباط و تأثیر متقابل بدن و روان، از گذشته های دور مورد تأکید بوده و فراوانی بیماری هایی که به اصطلاح «ریشه عصبی» دارند، گواه دیگری از این ارتباط متقابل است. همانطوری که «وحدت جسم و روح» در مشرق زمین امری پذیرفته شده است، نزدیک به 50 سال است که این مسأله در کشورهای غربی نیز پیروانی پیدا کرده و این امر در قالب روشهای روان درمانی و مشاوره ای متمرکز بر بدن که «روان درمانی از طریق بدن» یا «روان درمانی روان – تنی» خوانده می شوند، در غرب حتی گاه مورد پذیرش سازمانهای بیمه دولتی و خصوصی نیز قرار گرفته است.
مکتب تحلیل بیوانرژتیکی یکی از معروف ترین این روشهاست که اساس آن، شناخت بدن و فرایندهای انرژیکی آن است. این مکتب را الکساندر لوون (متولد 1910 م.) بنیان نهاده که شاگرد ویلهلم رایش بود. رایش، یکی از شاگردان سرشناس فروید بود که برای نخستین بار، بدن را نیز در فرایند درمان روان تحلیلگرانه شرکت داد. به اعتقاد از سنین کودکی در قسمتهای مختلف بدن افراد انقباض هایی عضلانی روی می دهندکه همچون زره هایی، بدن آنها را در بر می گیرند و علاوه بر به خطر انداختن سلامت جسمی – روانی آنها، رهایی و سرزندگی آنان را نیز خدشه دار می کنند. تمرین های بیوانرژتیکی که الکساندر لوون آنها را ابداع کرده است، حرکت هایی هستند که با هدف بهبود بخشیدن به سلامتی بدن و روان به کار می روند که به صورت فردی یا در گروههای تمرینی یا درمانی بیوانرژتیکی با گفتگو انجام می شود. در پی این تمرین ها، قابلیت های فرد به فعلیت در می آیند، شور و شوق او به زندگی افزایش می یابد، و توانایی لذت بردن از تمام ابعاد زندگی در او تقویت می شود.
الکساندر لوون و استادش ویلهلم رایش آثار متعددی در زمینه ابعاد مختلف رابطه تن و روان و جنبه های روانی آن تألیف کرده اند. یکی از این کتابها که به زبان فارسی ترجمه شده و اینک توسط انتشارات رشد به چاپ رسیده، کتاب روان شناسی در عمق نوشته ویلهلم رایش است. امید است بتوانیم ترجمه دیگر آثار این نویسندگان را نیز هر چه سریعتر در اختیار خوانندگان فارسی زبان قرار دهیم.