پیشگامان اولیه خانواده درمانی خود را پژوهشگر قلمداد می کردند و هیچ تمایزی بین درمانگر و پژوهشگر وجود نداشت، به رغم پیشرفته هایی که در حوزه روش شناسی اتفاق افتاده است هنوز پژوهش ها با روش های سنتی و بر پایه مشاهدات اندک انجام می شود و از سوی دیگر با گذشت بیش از 60 سال از پیدایش دانش خانواده درمانی هنوز از روش هایی که متکی بر تفکر شهودی است بهره می برند و از یافته های پژوهش های معتبر کمتر استفاده می شود. در نتیجه محصول پژوهشی قابل قبولی تولید نمی شود و متخصصان بالینی روش کار خود را بر اساس پژوهش های غیرقابل قبول قرار می دهند و از طرف دیگر این یافته ها وارد حوزه عمل نمی شوند. هدف عمده این کتاب توصیف آموزش روش های پژوهش و نشان دادن مزایای کاربردی روش شناسی چندبعدی در این حوزه است. مولفان امیدوارند این کتاب افق و درک خواننده را از مولفه های روش های پژوهش افزایش دهد و شکافی که بین پژوهشگران بالینی و متخصصان این روش درمانی ایجاد شده است بر طرف نماید. امیدواریم که خواننده مطالب زیادی را از روش های توصیف شده بیاموزد. این کتاب به منظور حصول این اهداف تدوین شده و در قالب 21 فصل به خواننده ارائه می شود.