در قلمرو تجربه انسانی، فعالیت های اندکی همچون «هنر» قدرت اصلاح، دگرگونی و تعالی بخشی و اثرگذاری عمیق بر روح و روان انسان را دارند.

هنرها اغلب جنبه هایی از ناخودآگاه انسان را آشکار می کنند که واژه ها به تنهایی قادر به بیانش نیستند.

توانایی هنر در تغییر خُلق و کمک به افراد برای گذر از چالش های زندگی و ظرفیت عمیق آن برای ترمیم آسیب های روحی و روانی، راهگشای بررسی رابطه پیچیده بین هنر و درمان است.

با افزایش آگاهی جامعه از مفهوم معلولیت و تقاضای فزاینده برای مداخله های موثر توان بخشی، هنر درمانی به مثابه روشی کارآمد، غیردارویی، کم هزینه و زودبازده در این زمینه شناخته شده است.

با این روش می توان در کنار سایر فرایندهای تاون بخشی، نیازهای پیچیده افراد معلول را تا حدود زیادی برطرف ساخت.

کتاب «مقدمه ای بر توان بخشی هنری-راهبرد هنر تجسمی در مداخله های توان بخشی» به منزله اثر علمی و هنری ارزشمند، سند پرافتخاری است از تلاشی خلاقانه که مفاهیم علمی توان بخشی را به شاخه های مختلف هنری پیوند می زند.

مطالعه این کتاب می تواند به دست اندرکاران آموزش و توان بخشی افراد دارای معلولیت کمک کند تا فعالیت های هنری و آموزش هنر به این گروه از افراد را در چارچوب اصول توان بخشی، برنامه ریزی و اجرا کنند.